► กฎหมายเกี่ยวกับแรงงานต่างด้าวที่นายจ้างต้องรู้ - Tigersoft1998 | #1 โปรแกรมบริหารงานบุคคล โปรแกรมเงินเดือน โปรแกรม Payroll

Blog

► กฎหมายเกี่ยวกับแรงงานต่างด้าวที่นายจ้างต้องรู้

 

      ประเทศไทยเป็นอีกหนึ่งประเทศที่มีแรงงานต่างด้าวเข้ามาทำมาหากินจำนวนมาก ด้วยมีภาคอุตสาหกรรมที่เติบโตในระดับดีพอใช้และมีการติดต่อทางการค้ากับนานาประเทศ จึงกลายเป็นแหล่งแสวงโชคสำหรับแรงงานต่างด้าว ซึ่งส่วนใหญ่มาจากประเทศเพื่อนบ้านอย่าง ลาว พม่า กัมพูชา แรงงานเหล่านี้มีข้อดีที่นายจ้างสามารถจ่ายค่าจ้างในราคาถูกกว่าคนไทยแต่ได้ปริมาณงานเท่ากัน หากบริษัทของคุณก็เป็นอีกที่หนึ่งที่เลือกจ้างแรงงานต่างด้าว วันนี้เรามาทบทวนข้อกฎหมายต่างๆ เกี่ยวกับแรงงานต่างด้าวกันเถอะ

ผู้รับใบอนุญาต ตามมาตรา 9 หมายความว่า  คนต่างด้าวซึ่งเข้ามาในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวตาม กฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมือง  จำแนกเป็น  4 ประเภท ดังนี้ 

  1. ประเภททั่วไป หมายถึง คนต่างด้าวที่เป็นแรงงานที่มีทักษะและทำงานอยู่ในตำแหน่งค่อนข้างสูง หรืออาจ ถูกส่งมาจากบริษัทแม่ในต่างประเทศที่เข้ามาลงทุนในประเทศไทย หรือเข้ามาทำงานชั่วคราวในงานที่ต้องใช้ทักษะ และเทคโนโลยีชั้นสูง  เป็นความต้องการผู้ที่มีความสามารถเฉพาะด้าน
  2. ประเภทตลอดชีพ หมายถึง คนต่างด้าวซึ่งได้รับใบอนุญาตทำงานตามประกาศคณะปฏิวัติฉบับ ที่ ๓๒๒ ข้อ ๑๐ (๑๐) มีสาระสำคัญว่า “ใบอนุญาตที่ออกให้แก่คนต่างด้าวซึ่งมีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรตาม กฎหมาย ว่าด้วยคนเข้าเมืองและทำงานอยู่แล้วก่อนวันที่ ๑๓ ธันวาคม ๒๕๑๕ ให้ใช้ได้ตลอดชีวิตของคนต่างด้าวนั้น เว้นแต่คนต่างด้าวจะเปลี่ยนอาชีพใหม่”
  3. ประเภทแจ้งการทำงาน หมายถึง คนต่างด้าวซึ่งเข้ามาในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวตามกฎหมายว่าด้วย คนเข้าเมืองเพื่อทำงานอันจำเป็นและเร่งด่วนที่มีระยะเวลาทำงานไม่เกิน 15 วัน
  4. ประเภทพิสูจน์สัญชาติ หมายถึง แรงงานต่างด้าวหลบหนีเข้าเมืองสัญชาติพม่า ลาว และกัมพูชา ซึ่งเดิมคณะรัฐมนตรีมีมติผ่อนผันให้อยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราว ระหว่างรอการส่งกลับอนุญาตให้ทำงานได้  2 งาน คือ งานกรรมกร และคนรับใช้ในบ้าน กลุ่มนี้จะมีใบอนุญาตทำงานชนิดบัตรสีชมพู

สำหรับนายจ้างที่กำลังมองหาแรงงานต่างด้าว และยินดีจะดำเนินการเพื่อให้แรงงานที่จะจ้างนั้นถูกกฎหมาย มาดูคุณสมบัติของคนต่างด้าว ที่จะขอใบอนุญาตทำงานได้

  1. มีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรหรือได้รับอนุญาตให้เข้ามาในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราว
    ตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมือง (มิใช่นักท่องเที่ยวหรือผู้เดินทางผ่าน)
  2. มีความรู้ความสามารถในการทำงานตามที่ขอรับใบอนุญาตทำงาน
  3. ต้องไม่เป็นคนวิกลจริตหรือจิตฟั่นเฟือนไม่สมประกอบ
  4. ต้องไม่เป็นผู้เจ็บป่วยด้วยโรคเรือน วัณโรคในระยะอันตราย โรคเท้าช้างในระยะปรากฎอาการเป็นที่น่ารังเกียจแก่สังคม โรคยาเสพติดให้โทษอย่างร้ายแรง โรคพิษสุราเรื้อรัง
  5. ต้องไม่เคยต้องโทษจำคุกในความผิดตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมืองหรือตามกฎหมายว่าด้วยการทำงานของคนต่างด้าว ภายในระยะเวลาหนึ่งปีก่อนวันขอรับใบอนุญาต

ทั้งนี้ต่างด้าวที่จะขออนุญาตทำงานตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมการลงทุนหรือการนิคมอุตสาหกรรมต้องยื่นขอรับใบอนุญาต ทำงาน ภายใน 30 วัน นับแต่วันที่เข้ามาในราชอาณาจักรหรือ 30 วันนับแต่วันที่ทราบการได้รับอนุญาตให้ทำงานตามกฎหมายนั้นๆ และเมื่อได้ดำเนินการให้ลูกจ้างต่างด้าวได้ใบอนุญาตทำงานเรียบร้อยแล้ว ลูกจ้างต้องปฏิบัติตัวตามกฎหมายอย่างเคร่งครัด ดังนี้

การปฏิบัติตัวสำหรับแรงงานต่างด้าวในไทย

  1. มีใบอนุญาตติดตัวไว้หรือมีอยู่ ณ ที่ทำงานในระหว่างทำงานเพื่อแสดงต่อเจ้าหน้าที่ได้ตลอดเวลา (ผู้ฝ่าฝืนมีโทษปรับไม่เกิน 10,000.-  บาท)

     2.ทำงานโดยไม่ได้รับใบอนุญาตทำงาน (มีโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปี ปรับตั้งแต่ 2,000.- บาท ถึง 100,000.- บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ)

  1. ต้องทำงานตามที่ได้รับอนุญาตเท่านั้น หากประสงค์จะทำงานอื่น หรือเปลี่ยนท้องที่หรือสถานที่ในการทำงาน ต้องได้รับอนุญาตก่อน (ผู้ฝ่าฝืนมีโทษปรับไม่เกิน 20,000.- บาท)

     4 ก่อนใบอนุญาตทำงานสิ้นอายุ และประสงค์จะทำงานต่อต้องยื่นคำขอต่ออายุใบอนุญาตก่อนจึงจะทำงานได้

  1. กรณีใบอนุญาตชำรุดหรือสูญหาย ต้องยื่นขอใบแทนใบอนุญาตภายใน 15 วัน นับแต่วันที่ทราบ
  2. กรณีเปลี่ยนชื่อ ชื่อสกุล สัญชาติ ที่อยู่อาศัยของคนต่างด้าว หรือชื่อสถานที่ทำงาน ต้องยื่นคำร้องขอแก้ไขโดยไม่ชักช้า

และนี่คือกฎหมายพื้นฐานที่นายจ้างแรงงานต่างด้าวพึงรู้เพื่อจะได้นำไปสั่งสอนลูกจ้าง หากนายจ้างท่านใดมีข้อสงสัยเพิ่มเติมสามารถค้นคว้ารายละเอียดเกี่ยวกับกฎหมายแรงงานต่างด้าวได้ภายในเว็บไซต์ของกระทรวงแรงงาน www.mol.go.th

ขอบคุณข้อมูลจาก www.mol.go.th

Post a Comment