► ปริศนาธรรมในนิทานไซอิ๋ว


 

       น้อยคนนักจะไม่รู้จักไซอิ๋ว โดยเฉพาะใครที่ได้ชื่อว่าเป็นเด็กยุค 90 คงจะไม่มีใครไม่ได้ดูหนังจีนกำลังภายในยอดนิยมแห่งยุคเรื่องนี้ ไซอิ๋วเป็นเรื่องราวการพจญภัยของหนึ่งพระสงฆ์กับสามปีศาจ ประกอบด้วยปีศาจลิงซุนหงอคง พระเอกของเรื่อง ปีศาจหมู ตือโป๊ยก่าย และปีศาจจอมซื้อบื้อ ซัวเจ๋ง ทั้งหมดออกเดินทางเพื่ออัญเชิญพระไตรปิฎกมาเผยแพร่ยังประเทศจีน รู้ไหมว่าวรรณกรรมอมตะเรื่องนี้ไม่ได้แต่งขึ้นเพื่อความสนุกสนานเท่านั้น แต่ยังแฝงคติธรรมลึกซึ้งให้เราค้นหากันอีกด้วย และวันนี้แอดมินก็จะมาเฉลยปริศนาธรรมนี้ 

            ผู้ประพันธ์เรื่องไซอิ๋ว ชื่อว่า อู๋เฉิงเอิน เกิดในสมัยราชวงศ์หมิง มีนิสัยชอบเดินทางไปทั่วประเทศจีน และจดบันทึกเรื่องราว รวมทั้งนิทานของในแต่ละท้องถิ่น ซึ่งภายหลังสิ่งเหล่านี้คือวัตถุดิบในการประพันธ์มหากาพย์ไซอิ๋วซึ่งมีทั้งสิ้น 100 ตอน

            เกี่ยวกับการตีความถึงปริศนาธรรมในเรื่องไซอิ๋ว มีในหนังสือ “เค้าขวัญวรรณกรรม” ของ “เขมานันทะ” กล่าวว่านิทานไซอิ๋วนั้นเปรียบได้กับการเดินทางภายในจิตใจของชาวพุทธผู้ปฏิบัติธรรม โดยแทนเป้าหมายคือ นิพพาน และแทนบรรดาปีศาจที่เห้งเจียปราบคือ กิเลส ตัณหาและอวิชชาต่างๆ ที่เป็นอุปสรรคในการเดินทางของจิตใจสู่นิพพาน นั่นคือคำสอนของพุทธศาสนาที่ว่า “การละวางกิเลส อันทำให้เกิดทุกข์ เพื่อบรรลุสู่การหลุดพ้น นั่นคือนิพพาน” นอกจากนี้บรรดาตัวละครแต่ละตัวในไซอิ๋ว ก็ยังแอบซ่อนสัญลักษณ์ไว้อย่างน่าทึ่ง คือ

พระถังซัมจั๋ง แทน “ขันติธรรม” 

ม้าขาว แทน “วิริยะอุตสาหะ”

ส่วนลูกศิษย์ทั้งสามเป็นสัญลักษณ์ของไตรสิกขา คือ 

ซุนหงอคง หรือ เห้งเจีย แทน “ปัญญา”  ที่เห็นได้ชัดในนิทานว่าเขามีปัญญาฉลาด ว่องไว แต่ปัญญาก็มักฟุ้งซ่าน ซุกซนเหมือนลิง จึงจำต้องมีการบังคับให้อยู่ในร่องในรอย ซึ่งก็แทนด้วยห่วงรัดเกล้า
ตือโป๊ยก่าย แทน “ศีลแปด”  ซึ่งเป็นสิ่งที่ต้องควบคุมและขัดเกลาเสมอๆ เพราะง่ายที่จะหลุดไปทำผิดพลาด
 ซัวเจ๋ง แทน “สมาธิ”  ซึ่งต้องมีความหนักแน่น สงบจึงจะคงรูปอยู่ได้

           ธรรมชาติของทั้งสามสิ่งนี้คือ จะไม่อยู่กับร่องกับรอย แต่เมื่อทั้งสามมาอยู่ร่วมกันแล้วจึงจะเสถียร นั่นคือการจะบรรลุถึงนิพพานได้ ต้องใช้ทั้งปัญญา ศีล และสมาธิ ควบคู่กัน
 

         นอกจากนี้บางส่วนในนิทานก็มักจะมีเหตุการณ์สะท้อนคำสอนของพุทธศาสนา เช่น ตอนที่หงอคงตีลังกาไปถึงพระยูไลได้ก่อนที่คณะเดินทางจะไปถึง แต่ก็ไม่สามารถนำพระไตรปิฎกกลับมา ได้สะท้อนหลักธรรมที่ว่า ลำพังปัญญา (แทนโดยหงอคง) สามารถเข้าถึงพุทธะได้ แต่ไม่อาจตั้งมั่นอยู่ได้ จำต้องผ่านการเดินทางผ่านอุปสรรคต่างๆตามท้องเรื่องก่อน จึงจะพบนิพพาน

            ไม่น่าเชื่อใช่ไหมว่านิทานแสนสนุกเรื่องนี้จะให้อะไรลึกซึ้งมากขนาดนี้ เหมาะสมอย่างยิ่งที่จะให้เด็กอ่านหรือดูเพื่อปลูกฝังจิตสำนึกที่ดี รวมทั้งผู้ใหญ่ที่อยากศึกษาธรรมขั้นต้นก็สามารถไปค้นหาววรรณกรรมฉบับเต็มมาอ่านได้ เพื่อจะได้รับสิ่งที่ผู้เขียนต้องการจะสื่อได้เต็มที่ แถมยังอ่านได้เพลินพร้อมกับรู้หลักธรรมอีกด้วย

 

ขอบคุณข้อมูลจาก www.trueplookpanya.com

Uncategorized @th

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *